Vera Koedooder-Voorzichtig weer op de racefiets...

Vera Koedooder - Nieuws - Archief - Voorzichtig weer op de racefiets...

Default03.jpg

Vera Koedooder - Nieuws - Archief - Voorzichtig weer op de racefiets...

Voorzichtig weer op de racefiets...

Vandaag is het inmiddels 4 weken geleden na mijn sleutelbeenbreuk.
Het herstel verloopt best wel voorspoedig. Wel (te) lang allemaal natuurlijk, maar daar had ik me op een gegeven moment ook op ingesteld.
De (sport)arts in Amerika vertelde me 3,5 week geleden dat ik rekening moest houden met minimaal 4-6 weken hersteltijd (gezien de aard van mijn breuk).
En dat ik die tijd minimaal nodig zou hebben om mijn schouder/sleutelbeen weer te kunnen belasten.
Even kwam het trainingskamp met DSB Bank (18 feb.) dus in gevaar, maar ik voel dat het (gelukkig) dus net op tijd hersteld zal zijn.
Uiteindelijk is het in mijn geval dus vrij gunstig uitvallen allemaal, want vandaag probeer ik dus weer voorzichtig te beginnen met de (normale) trainingen op mijn nieuwe Van Tuyl racefiets.

2,5 week na mijn val was ik ook al een uurtje op de wegfiets wezen rijden, maar dat was eigenlijk toch echt niet slim, en werd toen een kleine lijdensweg.
Er komt toch veel meer belasting en druk op de schouders met fietsen dan ik dacht!
Ik moest de afgelopen 1,5 week dus nog even geduld hebben en de breuk wat meer laten herstellen. Ik ben wel een paar keer de Tacx opgekropen op mijn racefiets met een omgekeerd, hoog stuur. En heb wat gefietst op de gewone city- bike van mijn moeder.
Zo ook afgelopen weekend, tijdens het trainingsweekend (vrij. t/m zon.) van DSB Bank , waar ik 2 dagen een gedeelte met de meiden mee heb gefietst op de gewone fiets...
Het ging nog best wel goed eigenlijk, dus ben benieuwd hoe snel ik straks mijn vorm weer terug kan vinden op de racefiets!! Vier weken gerichte (duur) trainingen missen is natuurlijk niet niks, maar we gaan het vanzelf zien...

Vorige week vrijdag ging ik voor de 2e maal voor een röntgenfoto naar Hoorn, en er was op te zien dat mijn lichaam zijn werk gedaan heeft om botaanmaak te vormen in de breuk. Het was aardig 'opgevuld' en er was dan ook nog maar een vrij klein open stukje aan de bovenkant te zien...
Hij is wel verschoven en ligt als een soort gebroken tak in mijn bovenlichaam.
Ook een stuk hoger en schever dan mijn rechtersleutelbeen, maar dat is een kwestie van aanpassing van bot en spieren eromheen.
Ik zal de rest van mijn leven dus met twee ongelijke sleutelbenen eruit blijven zien, maar ik ben (gelukkig) niet de enige ;-)

De pijn is in ieder geval ook een heel stuk minder en heb nog maar bij een paar bewegingen last. Het is ook wel fijn om steeds weer meer normale bewegingen te kunnen maken met mijn arm. Slapen kan ik voorlopig alleen nog even op mijn rug en rechterzij, maar dat zal ook een kwestie van tijd zijn....


BIJ DEZE WIL IK IN IEDER GEVAL IEDEREEN BEDANKEN VOOR DE SMS'JES, MAILTJES EN BERICHTJES IN MIJN GASTENBOEK NA MIJN VAL IN DE AFGELOPEN MAAND!


Tot zover.