Vera Koedooder-Tweemaal 5e op het N.K. Baan...

Vera Koedooder - Nieuws - Archief - Tweemaal 5e op het N.K. Baan...

Default03.jpg

Vera Koedooder - Nieuws - Archief - Tweemaal 5e op het N.K. Baan...

Tweemaal 5e op het N.K. Baan...

Het N.K. Baan zit er op. De truien en medailles zijn weer verdeeld.
Voor het eerst dat ik meedeed aan het N.K. Baan (sinds 1999), heb ik op de Scratch, Achtervolging en/of Puntenkoers geen medailles weten te winnen.
De concurrentie is deze winter vooral in de breedte een stuk groter geworden, en groter dan ooit.
Want op de Scratch moesten er zelfs kwalificaties gereden worden, zoals al te lezen was in mijn vorige nieuwsberichtje (er waren meer dan 24 inschrijvingen, en er mogen niet meer dan 24 rensters in de baan).
Dit was nog nooit eerder voorgekomen. Het komt het Nederlandse baanwielrennen waarschijnlijk alleen maar ten goede, want zo kan het niveau weer omhoog.

Waar ik me de afgelopen maanden veel minder op de baan gericht heb dan vorige winter (en waar ik toen nog een World Cup Scratch en goud op 't N.K. Achtervolging en brons op 't N.K. Puntenkoers won), ging het desondanks nog best behoorlijk!
Op de Achtervolging kwam ik helaas ruim 2 seconden tekort voor een finale- plaats, en ruim 1 seconde tekort voor de strijd om het brons...
In de trainingen verliep dit onderdeel een stuk lekkerder, en de tijd die ik had gereden was dan ook een beetje een teleurstelling. Wellicht brak de wedstrijdspanning me een beetje op, en het feit dat ik het afgelopen jaar geen achtervolging meer had gereden.
Nationaal tijdritkampioene Ellen van Dijk won dit onderdeel met ruime voorsprong (met een baanrecord in de kwalificatie), voor Marianne Vos en nieuwkomer Kirsten Wild.

Op de Puntenkoers lag ik een lange tijd op koers voor een zilveren of bronzen plak, doordat ik in de sprints en verschillende ontsnappingen punten pakte, en met een groepje ook een ronde voorsprong nam. Daarna verspeelde ik teveel kracht met nog een aantal aanvallen, en kreeg dan ook net de verkeerde rensters mee die niet mee wilden of konden werken. In de laatste 15 ronden wist een groepje concurrenten een ronde voorsprong te pakken, en kwam ik uiteindelijk op de 5e stek terecht.
Met een beetje meer geluk en tactiek had er wellicht zilver of brons ingezeten, maar met een goed (en volgens anderen ook sterk) gereden koers, en mijn huidige conditie, ben ik toch best tevreden!
De titel was (net als op de Scratch) volkomen terecht en verdiend voor Marianne Vos.

Nu op naar de Dames 4-daagse van Rotterdam!


Uitslagen en foto's volgen later....