Vera Koedooder-Gebroken sleutelbeen > geen World Cup & tr.kamp...

Vera Koedooder - Nieuws - Archief - Gebroken sleutelbeen > geen World Cup & tr.kamp...

Default07.jpg

Vera Koedooder - Nieuws - Archief - Gebroken sleutelbeen > geen World Cup & tr.kamp...

Gebroken sleutelbeen > geen World Cup & tr.kamp...

Zo, hier even een berichtje van mij vanuit Los Angeles.
Daar heb ik nu even genoeg tijd voor, want ik zal niet zo veel meer op de fiets zitten de komende tijd....

Nadat we vorige week vrijdag goed aangekomen waren met de Nederlandse ploeg, hebben we iedere dag lekker 2 x per dag kunnen trainen op de weg en de baan.
Het weer was hier wel best fris (en kouder dan normaal in deze tijd van het jaar), maar wel droog en vaak het zonnetje erbij, prima dus.
Het begon erg lekker te lopen tijdens de baantrainingen en had ook echt zin in a.s. weekend om een goede achtervolging te rijden.
Na het World Cup weekend stond dan nog een trainingskamp van 2 weken op de weg op het programma in Californie (bij Santa Barbara), waar ik ook naar uitzag, om zo een goed eerste (duur) blok te kunnen maken voor het resterende baanseizoen.

Het trainingsritje van gisterochtend gooide helaas roet in het eten, en in al mijn plannen die ik had voor de komende 4-8 weken...
Ik zou met de duurrenners een training van rond de 4 uur doen op de weg.
Na een klein uurtje reed ik naast Jens Mouris op kop, we gingen ong. 43 km./h en ineens sloeg mijn stuur uit mijn handen toen mijn voorwiel (achteraf gezien) in een gat in de weg was gekomen. Ik kon niets herstellen of corrigeren en viel half tegen Jens aan en ik maakte een harde crash over het asfalt. Geert-Jan Jonkman knalde toen nog bovenop mij.
Gelukkig konden de anderen van de groep ons nog net ontwijken, en gelukkig hebben Jens en Geert-Jan ook niet veel schade.

Ik voelde overal veel pijn, en had meteeen al wel door dat het niet helemaal goed zat.
Schaafwond op linker dijbeen, li. elleboog flink open en veel stijvigheid van li. bovenbeen en nek. We dachten dat mijn schouderblad/sleutelbeen zwaar gekeusd zou zijn, die deed ook veruit het meeste pijn van alles.
Na een pijnlijk nachtje slapen werd het er allemaal niet lekkerder op en ging ik met verzorger Cees en manager Piet toch maar even naar een goede specialist op het gebied van sleutelbenen (die de organisatie van de World Cup had aanbevolen).
Na 2 foto's was het duidelijk en de arts had geen leuke mededeling; linker sleutelbeen gebroken.
Gelukkig is hij niet helemaal door-midden (dus geen uitsteeksels ofzo), en een operatie heeft ook geen zin want dan zou de revalidatie net zo lang, of nog langer gaan duren.
Het moet ieder geval met rust en genoeg tijd weer vanzelf aan elkaar groeien, en hij schatte ong. minimaal 4-8 weken hiervoor.

Wat me nu dus rest is alles zo snel mogelijk weer laten herstellen....En hopen dat de prognose van de arts zo kort mogelijk uitvalt en het allemaal niet zo lang gaat duren.
Vandaag nog even een flinke baaldag, maar morgen proberen de knop om te draaien en vooruit kijken naar nieuwe doelen en mogelijkheden.
Ik mag op een tacx of spinningbike rustig fietsen, dus dat zal ik de komende weken natuurlijk zoveel mogelijk gaan doen... Het is iets anders dan lekker in het zonnetje de uren wegtrappen, maar het is nu even niet anders.

Ik zal a.s. maandag weer naar huis vliegen met de sprintsters Yvonne en Willy, en een aantal mensen van de begeleiding. Dan volgt er waarschijnlijk in het ziekenhuis van Zwolle een volgende check om te kijken of er dan wat vorderingen in het bot zijn!
Mijn volgende doelstelling is in ieder geval om weer gezond het trainingskamp te halen van DSB in Mallorca v.a. 18 februari!

Ik ben nu dus in ieder geval wel een ECHTE WIELRENSTER, want de meeste wielrenners/sters hebben hun sleutelbeen al wel eens een keer geknakt...



Tot zover....