Vera Koedooder-Dag baanseizoen, hallo weg!

Vera Koedooder - Nieuws - 2010 - Dag baanseizoen, hallo weg!

Default11.jpg

Vera Koedooder - Nieuws - 2010 - Dag baanseizoen, hallo weg!

Dag baanseizoen, hallo weg!

  • 6dag0022i.jpg
  • wendhjosep.jpg
  • CORVOS_00014733-015.jpg
  • world cup peking.jpg
  • Kopie van 09-10-10_achtervolging__podium_DSC_0214.jpg
  • CORVOS_00014876-028.jpg
  • 4459685877_f27576ff12_o.jpg
  • bettiniphoto_0049218_1_full_download__600.jpg
  • dv686474_600.jpg
  • 12296747.jpg
  • 20091018-DR-EKTRACK-008.jpg
  • interview_koedooder_wild_1.jpg
  • interview_koedooder_wild_3.jpg
  • CORVOS_00014697-060.jpg
  • CORVOS_00014724-038.jpg
  • CORVOS_00014697-078.jpg
  • CORVOS_00014737-003.jpg

Het baanseizoen, dat ik had opgesplitst in 2 delen, zit er met het afsluitende Wereldkampioenschap Baan op. Een verslagje over het baanseizoen;

Deel 1 begon eind september t/m eind oktober. Alles stond in het teken van de World Cup in Manchester, waar ik goed wilde zijn. Op 4 en 6 oktober begon ik met 2 wedstrijdjes in Amsterdam-Sloten (2e/2e/1e/1e) en Alkmaar (3x1e), welke meteen goed gingen. Daarna stond het N.K. Baan (i.p.v december nu al in oktober) op het programma in Alkmaar. Ik was goed en zeker een van de sterksten, maar vooral vanwege de tactische koersen pakte ik op de puntenkoers (4e) en scratch (4e) geen medaille. Toch ging ik na de achtervolging (zilver achter Kirsten Wild) en de koppelkoers (goud met Kirsten Wild) met 2 medailles naar huis. Daarna reed ik 2 dagen mee op het E.K. Baan Omnium in het Belgische Gent, dit was een gevaarlijke bende op de scratch en vooral op de afvalkoers en ik kwam hier totaal niet uit de verf. Gelukkig was het geen groot doel, dus ik tilde er niet te zwaar aan.

Direct na het E.K. Baan volgde de Vrouwen-6-daagse van Amsterdam welke ik (na een 2e plek in 2008) wederom samen met Kirsten Wild reed. Hier kon ik zeker wel mijn ei kwijt en deze week ging het heel erg goed! Ondanks dat Kirsten en ik op het verplichte verzet van 52-16 moesten rijden, namelijk iets te licht voor ons, konden we enorm hard koppelen met z'n tweetjes. Dit gaf echt een kick, we reden supersnelle rondentijden als we een aanvalletje deden. Ondanks dat sommige mensen het saai vonden dat we bijna alles wonnen wat we te winnen viel vonden ook heel veel mensen het prachtig om ons over de baan te zien vliegen. Ik won 6 x de afvalkoers van kop af aan wat perfect was voor mijn achtervolging in Manchester en Kirsten won 5 x in haar serie.

Al met al gaf deze week vertrouwen voor de World Cup Baan in Manchester, een week na Amsterdam. Ondanks een flinke verkoudheid was ik nog genoeg in vorm voor een laatste piek in 2009. Op dag 1 - Scratch - won ik de kwalificatie en pakte ik in de finale een ronde voorsprong met 5 medevluchtsters. Ik verprutste een medaille in de laatste 2 ronden en was erg boos op mezelf, werd 5e. Op dag 2, mijn verjaardag, wilde ik mijn vorm toch graag bevestigen met een medaille. Het was een zware dag. Eerst de Achtervolging kwalificatie, verrassend 3e na een goed gereden schema in een p.r. van 3.40min. en dus rijden voor het brons! Puntenkoers kwalificatie kwam ik daarna ook door, dus ook finale rijden...Vervolgens pakte ik na een spannende strijd en wederom goed opgebouwde race het brons in de Achtervolging door de Spaanse Olaberria te verslaan. Super gecoacht door Robert Slippens was ik hier erg blij mee! Ik had nu immers ook op alle onderdelen eens een World Cup medaille gepakt ;-) En ik had de eer om de eerste World Cup medaille te pakken voor onze nieuwe coach ;-) In de Puntenkoers voelde ik de eerder verreden 3 wedstrijden op die dag behoorlijk zitten en ging ik proberen met aanvallen voor een ronde voorsprong te gaan. Dit lukte helaas niet en werd 15e. De 3e dag had ik na een super kort nachtje slapen nog de Ploegachtervolging voor de boeg met Ellen en Amy. Hier werden we 4e in de kwalificatie. In de finale verloren we helaas in de strijd om het brons van de Australische meiden. Maar met een hele ultra-korte ploegachtervolging-voorbereiding hadden we het niet slecht gedaan.

Na deze World Cup was het tijd voor 3 tot 4 weken rust! Geen World Cup in Melbourne / Australië voor mij, maar 10 dagen vakantie in Egypte met Richard. Hierna werd begin december de opbouw begonnen richting het W.K. Baan. De World Cup in Cali / Colombia werd in december door de duur-selectie overgeslagen. Via een 10-daags trainingskamp op de weg met de Baanselectie in Zuid-Afrika en 22 dec. een baanwedstrijd in Apeldoorn (2 x winst in afvalrace en scratch tijdens het voorprogramma van 6-daagse) en 28 dec. in Alkmaar (6e op N.K. 500 mtr.) werd deel 2 v/h baanseizoen ingezet.

Deel 2. Het waren hele intensieve maanden sinds de jaarwisseling richting het W.K.
Via een trainingswedstrijd in het Omnisportcentrum (de zogenaamde Topwedstrijden) waarbij ik de puntenkoers, een dernykoers en koppelkoers (samen met Kirsten) won, wisten Kirsten Wild en ik van 7 t/m 12 januari wederom de Vrouwen-6-daagse van Rotterdam op onze naam te schrijven, evenals in 2009. Daarna volgde al snel de World Cup Baan in Peking. Ondanks dat ik last van de jetlag en luchtwegen had, pakte ik op dag 1, nadat ik de kwalificatie al had gewonnen, goud in de finale van de Scratch! Op dezelfde dag reed ik naar een 6e plek op de Achtervolging, waar ik niet helemaal tevreden over was. Verder plaatste ik me op dag 2 ook nog voor de finale Puntenkoers (waarbij alles of niets pogingen helaas niks opleverde en 19e werd). In de Ploegachtervolging werden we met een gelegenheidsteam 8e.

Februari werd gestart met de 3-daagse Ladies Tour of Qatar (UCI 2.1) , welke ik met de KNWU-selectie reed o.l.v. Johan Lammerts. Dit ging conditioneel erg goed, het kwam alleen niet tot uiting in top-klasseringen. Een dag na terugkomst (!) stond ik na wat twijfel toch aan de start van het Nederlands kampioenschap Omnium (meerkamp) in het Sportpaleis in Alkmaar. Vooral de scratch en puntenkoers gingen erg goed (2e en 2e), in de individuele nummers (200vl. (3e) - 500staand (3e) - 2 km. acht. (2e)) kon het voor mijzelf een stuk beter, maar desondanks verloor de concurrentie ook terrein op deze onderdelen. Zo werd ik de eerste Nederlands kampioene Omnium, dit kampioenschap is namelijk ingevoerd omdat er in 2012 Olympische medailles te verdienen zijn op dit onderdeel!

De laatste 2 weken van februari werd vervolgens een baanloze periode ingelast in Zuid-Afrika. In een 2 wekelijks trainingskamp in Stellenbosch / Zuid-Afrika hebben we een zwaar trainingsblok gedraaid met de W.K.-selectie. Daaropvolgend zijn we 2 weken specifiek bezig geweest op de baan in het Omnisportcentrum in Apeldoorn, waarna we op 21 maart afreisden naar Kopenhagen!

Het W.K. Baan is inmiddels bekend. Daar moest het vorige week uiteindelijk allemaal gebeuren. Op dag 1, de 3 km. Achtervolging, ging ik minimaal voor een top-8 / top-10 notering en een persoonlijk record. Dit lukte, ik dook 3 seconden onder mijn P.R. van Manchester (31-10-2009), n.l. van 3.40.4min. naar 3.37.4 min., en werd 8e. Slechts 1,2 sec. achter nr. 6 was wel erg jammer en ik voelde dat een 7e plek (0,2 sec. voor mij) er zeker had ingezeten. Mijn P.R. stond vóór het baanseizoen op 3.43.5min., gereden op het W.K. in Kopenhagen 2002 (1e jaars en 18 jaar). Door allerlei pech, blessures en andere zaken heb ik dus eindelijk de progressie geboekt welke ik liever al een aantal jaren eerder had ingezet. Voor volgend seizoen hoop ik mezelf weer te verbeteren (natuurlijk ben je dan ook wel een beetje afhankelijk van een snelle baan). Ik hoop in ieder geval zeker weer een aantal seconden sneller te gaan en onder de grens van 3.35min. te rijden.

Op dag 2, de 3 km. Ploegachtervolging, vonden we het vooraf erg moeilijk om onszelf in te schatten, zowel qua tijd als klassering. Vorig jaar werden we welliswaar 4e op het W.K. in Polen en reden we voor het brons, maar sinds dit onderdeel Olympisch is geworden, wordt er zeer serieus aan gewerkt door veel landen! De trainingen vlak voor het W.K. gingen hard, maar reden we nooit de volledige 3 km., dus het was spannend wat we konden presteren in de wedstrijd. Met het vertrouwen van onze coach, gingen we toch wel minimaal voor 3.28 of sneller. De race was nog niet perfect, maar 3.25.1 min. was gewoon een hele goede tijd voor ons. Ellen van Dijk, Amy Pieters en ik doken 4 sec. onder ons eigen Nederlands record (3.29.3 min.), waarmee we heel positief naar de toekomst kunnen kijken! We zaten slechts 0,5 sec. af van een finale plek voor het brons en slechts 2 seconden van een finale-plek om het goud! We hebben alvast erg veel zin en ambitie om er keihard tegenaan te gaan om volgend jaar een medaille te winnen in eigen huis (Apeldoorn 2011)!

In de Scratch hadden coach Robert Slippens en ik een tactiek, aanvallen. Een paar keer plaatste ik op het juiste moment een aanval en reed ook alleen of met een medevluchtster met voorsprong vooruit. Maar mijn 5e plek en 1e plek op de Scratch in 2 World Cup wedstrijden zijn op zo'n moment even niet handig en alle alarmbellen gingen dan ook al snel rinkelen bij alle coaches en rensters. Er vond in de finale een grote valpartij plaats in het peloton achter mij & mijn Tsjechische vluchtgenoot, terwijl we een mooi gat hadden. Dit speelde ook zeker niet in ons voordeel. Ik was misschien een van de sterkere in koers, maar mistte het kleine beetje geluk wat je soms nodig hebt. De uitslag (12e) ziet er op papier waardeloos uit, maar na de uitzending gezien te hebben op Eurosport zat ik niet ver van eremetaal, en drukte ik in ieder geval een stempel op de koers. Je hebt er alleen helemaal niks aan ;-) Ik was dan ook super teleurgesteld. Maar hopelijk komt er nog eens een kans...

Over het W.K. in het algemeen; er heerstte een goede sfeer en het was een mooie week in Denemarken, met de wereldtitel van sprinter Teun Mulder als absoluut hoogtepunt. Het was echt uitzonderlijk wat hij presteerde op de 1 km.! Wat de duurgroep betreft, heeft iedereen denk ik naar behoren en eigen kunnen gepresteerd en als we met zijn allen nog een stapje weten te maken dan mogen we volgend jaar mooie dingen gaan verwachten in Apeldoorn. Het is nu eenmaal niet zo simpel om met landen als Australie, Engeland en Nieuw-Zeeland te concurreren, waar veel structuur en geld zit. Het lag bij ons in ieder geval zeker niet aan de begeleiding en het materiaal! Alles was perfect voor elkaar. Coach, mechanikers, verzorgers etc. waren super. Dat mag ook wel eens gezegd worden! Wij moeten trappen maar zonder al die andere zaken wordt dat toch een stuk lastiger. Vooral in de voorbereiding hebben we steeds met wedstrijdmateriaal gericht kunnen trainen. Ook het experiment met zwaardere verzetten heeft al de nodige vooruitgang opgeleverd.

Het was voor mij in ieder geval een succesvol baanseizoen, met 2 World Cup medailles en 6 top-8 klasseringen, waarbij ik mijn A-status zelfs op 4 verschillende manieren heb kunnen behouden ;-). Top-3 World Cup eindklassement Scratch / Top-6 World Cup eindklassement Achtervolging / Top-8 W.K. Achtervolging / Top-8 W.K. Ploegachtervolging.

Deze week heb ik een rust-weekje ingepland, om vanaf a.s zondag en maandag weer in competitie te komen op de weg! Het zal waarschijnlijk even tijd nodig hebben voordat ik hier mijn draai weer zal vinden, maar ik geef mezelf tot juni de tijd hiervoor. Ik begin op 1e Paasdag met de Molenomloop v/d Schermer, een klassieker met start en finish in Stompetoren. Mijn ploeg en vereniging organiseren deze wedstrijd, dus ik hoop natuurlijk wel dat er iemand van onze ploeg op het podium staat! De start is om 11.00u, dus kom zeker even naar de Schermer om ons aan te moedigen! Meer info staat hier op de site van BF-One.com 
2e Paasdag reis ik af naar Werkendam, waar ik een criterium zal rijden.

Tot zover....