Vera Koedooder-Overwinning klassieker in Ruinen

Vera Koedooder - Nieuws - 2009 - Overwinning klassieker in Ruinen

Default11.jpg

Vera Koedooder - Nieuws - 2009 - Overwinning klassieker in Ruinen

Overwinning klassieker in Ruinen

Deze keer even een kort verslag over mijn een van mijn laatste klassiekers van het seizoen (en Junioren –tijd!), wat werd gehouden op 15 september j.l., in Ruinen dus, en die ik met een mooie overwinning afsloot.

Het weer was “goed” die dag > heel veel wind. Het regende ook af en toe een beetje, maar gelukkig was het meeste al voor de wedstrijd gevallen, zodat we alleen nog met wat natte wegen te maken hadden. Er werd vanaf het begin aanvallend gereden (wat er soms helaas nog wel eens bij in schiet), en er moesten er al snel veel lossen. Ik hield me in het begin zoveel mogelijk rustig om na ong. 20 km. heel hard te versnellen na een bocht waar Miranda Vierling op kop zat, en kreeg toen alleen Pleuni Möhlmann mee in mijn wiel (ja zij won zilver op het W.K. Weg), die in de maanden augustus, september al beter is gaan rijden om in oktober dus te pieken, dat bleek ook vandaag. Later reed het tweetal A. Visser en M. Spijkerman nog naar ons toe. Ik voelde (bijna!) mijn benen niet vandaag, en het ging echt super. Visser & Spijkerman moesten ons na ong. 8 km. weer laten gaan, het ging blijkbaar te hard voor ze. Weer met z’n tweeën dus. Toen na ong. 30 / 40 km. jaagde het viertal S. de Goede, S. Duin, M. Vierling (!) en A. Visser achter ons aan, ze zaten voor een moment minimaal ong. 15 sec. achter ons (!), dat was echt spannend en ook erg zwaar met zoveel wind, maar ook weer moest Visser lossen en daarna Duin, en toen we weer verder uitliepen werden ook Vierling en de Goede gegrepen door het peloton. Inmiddels na ong. 60 km. begon het echt spannend te worden, wie van ons twee gaat er winnen? Met nog ong. 5 km. te gaan reden we allebei niet meer volle bak, we hadden immers genoeg voorsprong opgebouwd, en ik bleef de laatste km. in het wiel van Pleuni, om er een paar honderd meter voor de finish volle bak achter vandaan te sprinten en dat lukte eigenlijk gemakkelijk. Zodoende was er dus weer een overwinning binnen! Pleuni werd dus 2e, en Miranda Vierling won de sprint van het peloton en werd 3e.

Het was weer een wedstrijd voor het Wieler Revue klassement, waar ik dit jaar net zoals 1999 & 2000 2e in dat landelijke klassement stond. Miranda Vierling stond net zoals in 1999 bovenaan. Ik had al eerder de Baanomnium in Alkmaar (van haar) gewonnen, en daarna nog een enkele keer, maar vandaag had ik weer goede benen, om weer wat punten te pakken. Het was dan ook spannend na deze wedstrijd want ik stond nog maar 2 pnt. achter! (1e pl. krijgt 15 pnt., 2e pl. 12 pnt., 3e pl. 10 pnt., 4e pl. 8 pnt., 5e pl. 6 pnt., 6e pl. 5 pnt. etc.) En dat betekende dat als ik in Uden (een criterium, de dag na deze klassieker) & Tiel (klassieker) voor haar wist te eindigen, dat ik dan de Wieler Revue trui kon winnen.

Maar ter voorbereiding op het W.K. Tijdrijden reed ik, zondag de 16e dus, de Rotterdam Tour Tijdrit (Coolsingel e.o), waar de Belgische selectie aanwezig was. Ik won die overigens met een kleine halve minuut voorsprong, voor de Belgisch kampioene (9e op het afgelopen W.K. Tijdrijden) en een andere Belgische.

Ik liep dus in ieder geval de W.R. Trui mis, maar ja, wedstrijden zijn vaak niet leuk als het om dat klassement gaat, ze weten dan meestal alleen jouw wiel te vinden als je bovenaan staat, je kent het wel. Ik reed het hele seizoen niet om die trui, dus Miranda kon hem na mijn afwezigheid weer gemakkelijk winnen. In Tiel werd ik nog 3e, dat was een wedstrijd die tegenovergesteld (met weinig wind en mooi weer) was als Ruinen. En dat is echt wielrennen. Dus toch uiteindelijk weer 2e in het W.R. klassement, voor de 3e keer op rij, maar waar ik wel tevreden mee was. In ieder geval beter dan 3 keer op rij nét naast een Wereldtitel of Tour de France grijpen…

Wielergroeten van Vera.