Vera Koedooder-14e in tijdrit Montreal,vandaag start Tour de PEI

Vera Koedooder - Nieuws - 2009 - 14e in tijdrit Montreal,vandaag start Tour de PEI

Default14.jpg

Vera Koedooder - Nieuws - 2009 - 14e in tijdrit Montreal,vandaag start Tour de PEI

14e in tijdrit Montreal,vandaag start Tour de PEI

Ik ben alweer 10 dagen in Canada en de World Cup in Montreal en de Tour du Grand Montreal zit er inmiddels op. Gisteren zijn we alweer gearriveerd in P.E.I. (Prince Edward Island), waar de 2e etappekoers voor de boeg staat.

Na een hele lange reisdag (waarbij Emma, Linn en ik maar liefst 24 uur wakker waren!), hebben we de eerste paar dagen in Canada rustig aan gedaan.
Mijn wekker ging om 4u 'ochtends bij de familie Vandendriesche in België.
Na een vlucht van Brussel naar Frankfurt ging de reis naar Montreal.
Daar aangekomen ging de klok nog eens 6 uur terug. Een hele lange dag dus voordat we 'savonds konden gaan liggen in ons bedje in een school. Ik had de pech dat ik aan de oost-kant van de school lag, en werd iedere ochtend (behalve zondag) om 7u uit mijn bed getimmerd vanwege grote werkzaamheden voor een aanbouw van dezelfde school. Niet echt optimaal dus, en het is dan ook héérlijk dat ik inmiddels in een hotel lig waarbij ik rustig wakker kan worden zonder kranen/bijtels/hamers/machines enz. waar oordoppen zelfs niet tegen bestand zijn...

Op 30 mei stond de World Cup in Montreal op het programma.
Deze zware omloop staat te boek als een van de zwaarste van de reeks, en daar kwamen we achter. Het was een ronde van 10 km. met een zware klim erin van ong. 2 km. Er stonden 11 ronden op het progamma.
Het was Emma Pooley van Cervelo die na 500 mtr. na de start demareerde, en zo hard de eerste klim opreed, dat niemand haar meer terug zag. Met haar als koploopster was het daarachter een afvalkoers, en wisten er maar 33 rensters (van de 21 teams / ong. 126 starters!) te finishen. Bij onze 4-koppige ploeg moest Emma als eerste de rol lossen, na de 4e ronde. Linn en ik volgden niet heel lang daarna, en hebben nog 2 ronden vlak achter een andere geloste groep gereden, maar na 8 ronden was het definitief over voor ons. Rochelle kreeg te maken met een lekke band, en kon mede daardoor ook niet de wedstrijd uitrijden. Pooley (Engeland) won de wedstrijd, voor Emma Johansson (Zweden) en Trixi Worrack (Duitsland).

Na een dagje herstellen, stond de 4-daagse Tour du Grand Montreal voor de boeg.
De eerste etappe was vrij saai, een ronde van ong. 5 km., met een enorme grote valpartij waardoor ik behoorlijk de schrik in de benen had gekregen. De wegen waren enorm slecht, het was glad door de regen en eindigde in een massasprint. Ik eindigde veilig in het peloton. Rochelle wist er een 4e plek uit te slepen.

De 2e etappe ging bij mij een stuk beter. Het parcours was ook veel mooier met een stukje heuvel erin. Emma, Linn en ik hebben ons volledig weggecijferd voor sprinster Rochelle. We konden haar goed helpen in de koers en ze wist er een 2e plek uit te slepen! Achter de onklopbare Kirsten Wild (ze won de 1e, 2e en 4e etappe) was dit het maximaal haalbare. Ik eindigde in het peloton.

De 3e etappe, een korte tijdrit over 2.8 km. met 3 lastige bochten erin, voelde enorm slecht. Had nog zere benen van de avond ervoor, maar verrassend genoeg stond ik lang aan de leiding met mijn eindtijd van 4.12 min.
Er kwamen nog 13 goede rensters onder mijn tijd, en ik kwam uiteindelijk maar 3 sec. tekort voor een top-7 notering...Het werd een Nederlands podium met Bruins, Wild en van Dijk. Ondanks dat de tijdrit niet lekker ging, viel de uitslag toch best wel mee.

De 4e etappe werd op de woensdag-avond verreden, een criterium over 50 km. over een rondje van 1 km., 50 rondjes dus. Ik kreeg na een paar ronden enorm last van mijn linker-onderrug. Hoe het kwam weet ik niet, maar ik wilde het niet forceren en ben niet gefinished. Na 22 ronden werd ik met een groepje gelapt door het peloton, en als je voor de 25 ronden gedubbeld werd was de koers over. I.p.v. de 5e etappe te koersen, heb ik op hetzelfde parcours 3 ronden en 2.30u een rustig herstelritje gedaan met het oog op de volgende etappekoers.

Na een busreis van ong. 12 uur zijn we nu op een eiland van Canada; Prince Edward Eiland. Daar gaan we proberen weer te knallen de komende 5 dagen!

Later meer....